About

Η ηλεκτρονική σχολική εφημερίδα των μαθητών της έκτης τάξης με ειδήσεις , σχόλια, συνεντεύξεις και άλλα ενδιαφέροντα.

            Τραγούδι κόκκινα χείλι
Από τον μαθητή του Ε1 Γιώργο Μπ.


Κόκκιν’ αχεί κόκκιν’ αχείλι φίλησα
Κόκκιν’ αχεί κόκκιν’ αχείλι φίλησα

Κι έβαψε το δικό μου κόκκιν’ αχείλι
Κι έβαψε το δικό μου κόκκιν’ αχείλι

Και στο μαντή και στο μαντήλι το `συρα
Και στο μαντή και στο μαντήλι το `συρα

Κι έβαψε το μαντήλι κόκκιν’ αχείλι
Κι έβαψε το μαντήλι κόκκιν’ αχείλι

Και στο ποτά και στο ποτάμι το `πλυνα
Και στο ποτά και στο ποτάμι το `πλυνα

Κι έβαψαν τα νερά του κόκκιν’ αχείλι
Κι έβαψαν τα νερά του κόκκιν’ αχείλι

Κι έβαψε η ά κι έβαψε η άκρη του γιαλού
Κι έβαψε η ά κι έβαψε η άκρη του γιαλού

Κι η μέση του πελάγου κόκκιν’ αχείλι
Κι η μέση του πελάγου κόκκιν’ αχείλι

Κατέβει αϊτός κατέβει αετός να πιει νερό
Κατέβει αϊτός κατέβει αετός να πιει νερό

Κι έβαψαν τα φτερά του κόκκιν’ αχείλι
Κι έβαψαν τα φτερά του κόκκιν’ αχείλι

Κι έβαψε ο ή κι έβαψε ο ήλιος ο μισός
Κι έβαψε ο ή κι έβαψε ο ήλιος ο μισός

Και το φεγγάρι ακέριο κόκκιν’ αχείλι
Και το φεγγάρι ακέριο κόκκιν’ αχείλι

Κόκκιν’ αχεί κόκκιν’ αχείλι φίλησα...

Μπερδεμένες γατοϊστορίες...

από τον μαθητή του ΣΤ2, Κώστα Π.

    Μια φορά κι έναν καιρό ζούσαν στο δάσος τα στρουμφάκια. Μια μέρα λοιπόν ξύπνησε ο Δρακουμέλ και φώναζε:
-Ψιψινέλ!!!! Μόλις μου ήρθε μια απαίσια ιδέα. 
-Έλα πες μου και θα μείνω με την έννοια. Είπε η Ψιψινέλ. 
-Εσύ θα πάρεις τηλέφωνο όλους τους γάτους να έρθουν εδώ για να πιάσουν τα στρουμφάκια.
-Έλα γάτε Σπιρουνάτε εγώ είμαι η Ψιψινέλ, μπορείς να έρθεις εδώ που σε θέλω;

Τα τρία γουρουνάκια ο λύκος και οι φίλοι του

από τη μαθήτρια του ΣΤ2, Άννα Κ.

    Μια φορά και έναν καιρό σε μια όμορφη πόλη ζούσαν τρία γουρουνάκια τα οποία ήταν τόοοσο άτακτα που συχνά τάραζαν τους κατοίκους με τις φάρσες τους. 
 Μία ηλιόλουστη μέρα ενώ τα γουρουνάκια σκεφτόταν πώς θα βασανίσουν τους συμπολίτες τους, ένας καλόκαρδος λύκος έκανε την βόλτα του, όταν ξαφνικά τα τρία γουρουνάκια του επιτέθηκαν και άρχισαν να τον κλοτσούν, να τον βρίζουν και να τον χτυπούν. Ευτυχώς όμως η Χιονάτη που περνούσε από εκεί, έτρεξε να υπερασπιστεί τον λύκο καθώς του ήταν ευγνώμων από τότε που έσωσε την μικρή της αδελφή Κοκκινοσκουφίτσα από ένα τρομακτικό τέρας που κυκλοφορούσε στο δάσος.

Η Χρυσομαλλούσα και οι επτά νάνοι

από τον μαθητή του ΣΤ2, Μάρκο Δ.
    Η Χρυσομαλλούσα μετά που έφυγε από το σπίτι των τριών αρκούδων ξαναπήγε στο δάσος. Εκεί βρήκε ένα καινούργιο σπίτι. Άνοιξε την πόρτα και είδε επτά σερβίτσια κι ένα μεγάλο, το ίδιο και οι καρέκλες επτά μικρές και μια μεγάλη, το ίδιο και τα κρεβάτια επτά μικρά κι ένα μεγάλο. Έφαγε από όλα τα σερβίτσια, έκατσε σε όλες τις καρέκλες και ξάπλωσε στο πιο μαλακό κρεβάτι του σπιτιού. 

Μπαίνοντας στη μηχανή του χρόνου...

από τη μαθήτρια του ΣΤ2, Μαρία Κ. 

Κουκάκι 12:40 μ.μ 

Εγώ: Καλημέρα παιδιά! Πώς είστε;

-Σχετικά καλά εσύ;

-Καλά. Γιατί τέτοια μούτρα;

-Η κυρία στο σχολείο μάς έβαλε μία άσκηση σχετικά με το παρελθόν και το μέλλον…

-Δηλαδή;

-Πώς πιστεύουμε ότι ήταν και θα είναι οι άνθρωποι….

Εκδρομή σε αγγειοπλαστείο

από τις μαθήτριες του Γ4 Φαίδρα, Αρετή και Μαρία



   Την περασμένη Δευτέρα όλα τα τμήματα της Γ΄ τάξης πήγαμε στο αγγειοπλαστείο. Εκεί είδαμε και φτιάξαμε αγγεία. Κάθε τμήμα έφτιαξε διαφορετικό αγγείο:




το Γ1 έφτιαξε ποτηράκια

το Γ2 έφτιαξε μολυβοθήκη

το Γ3 έφτιαξε κηροπήγιο και

το Γ4 έφτιαξε μεγάλα πιατάκια.

   Μας μίλησαν για τη

Παράσταση Καρακιόζη στο Β2

από το Β2  


  Την Τετάρτη 14/2 στο τμήμα Β2 είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε μια παράσταση Καραγκιόζη, που οργάνωσαν δύο μαθητές του σχολείου μας.
   Συγκεκριμένα, ο Λευτέρης, μαθητής του Β2, μαζί με τον αδελφό του Μάρκο, μαθητή του Στ2, μας παρουσίασαν την παράσταση "Ο Μέγας Αλέξανδρος και το καταραμένο φίδι". Οι φιγούρες, το σκηνικό, η μουσική και η ερμηνεία των παιδιών ήταν υπέροχα!
    Η παράσταση μάς ενθουσίασε και μας έκανε να ξεκαρδιστούμε στα γέλια! 
Μπράβο, παιδιά!

Βιβλιοπαρουσίαση «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες»



από τον μαθητή του Ε1 Νικήτα Α.

Το βιβλίο που διάβασα πρόσφατα  είναι «Ο  γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» του Ιουλίου Βερν που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται για μια εκπληκτική περιπέτεια,  γεμάτη αγωνία μέσα από την οποία «ταξιδεύουμε» κι εμείς μαζί με τους ήρωες, γνωρίζουμε καινούρια μέρη σε όλο τον κόσμο και μαθαίνουμε  για τον τρόπο ζωής , τις συνήθειες και τις αντιλήψεις των ανθρώπων μιας  άλλης εποχής.

   Το βιβλίο μας ταξιδεύει στο Λονδίνο του 1872. Την εποχή εκείνη, δεν υπήρχαν αεροπλάνα και η συγκοινωνία στη θάλασσα γινόταν με αργοκίνητα ατμόπλοια ενώ στη στεριά ,τότε μόλις, άρχιζαν να εμφανίζονται τα πρώτα τρένα. Κι, όμως, ο Φιλέας  Φογκ, ένας  σχολαστικός και πάμπλουτος Άγγλος, βάζει στοίχημα 20.000 χρυσές λίρες ότι θα κάνει το γύρο του κόσμου σε 80 μέρες! Παρέα με τον πιστό του υπηρέτη, το Γάλλο Ζαν Πασπαρτού , θα περάσει πολλές περιπέτειες, δυσκολίες και εμπόδια στην Ασία, την Αφρική και την Αμερική. Θα ταξιδέψει με πλοία, με τρένα, με έλκηθρο αλλά και στη ράχη ενός ελέφαντα! Θα αντιμετωπίσει τυφώνες και καταιγίδες, άγριους Ινδιάνους αλλά και τον επιθεωρητή Φιξ που τον κυνηγά σε όλο το ταξίδι, πιστεύοντας ότι είναι ένοχος  για τη μεγάλη ληστεία της Τράπεζας του Λονδίνου.

 Θα τα καταφέρει ,άραγε, ο Φιλέας Φογκ να αποδείξει την αθωότητά του και να γυρίσει έγκαιρα για να κερδίσει  το στοίχημα; Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να διαβάσετε κι εσείς το βιβλίο για να το ανακαλύψετε!!!



Η νέα Σταχτοπούτα

από τη μαθήτρια του ΣΤ2, Λευκοθέα Β. 

    Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια κοπέλα, η Στέλλα. Η Στέλλα ήταν ορφανή και γι’ αυτό δούλευε στο σπίτι μιας πλούσιας χήρας σαν υπηρέτρια. Αυτή η χήρα είχε δυο κόρες, την Αναστασία και την Ντριζέλα. Και οι τρεις γυναίκες ήταν πολύ κακές και άσχημες και ζήλευαν πολύ τη Στέλλα που ήταν γλυκιά, καλοσυνάτη και όμορφη. Γι’ αυτό της ανέθεταν όλες τις δουλειές του σπιτιού.
   Μια μέρα ήρθε ένα γράμμα απ’ το Δημαρχείο. Ο Δήμαρχος οργάνωνε πάρτυ σε ένα κλαμπ για να γιορτάσει τα γενέθλια του γιού του και παράλληλα να του βρει νύφη. Γι’ αυτό είχε καλέσει όλες τις νέες κοπέλες της πόλης.
   Η Στέλλα ήταν πολύ χαρούμενη για το πάρτυ. Αλλά η κυρία του σπιτιού δεν την άφησε να πάει γιατί φοβόταν πως το δημαρχόπουλο θα διάλεγε εκείνην και όχι κάποια από τις κόρες της. Έτσι, έφυγαν οι τρεις γυναίκες και άφησαν τη Στέλλα μόνη.

Παραμυθομπερδέματα...

από τους μαθητές του ΣΤ2, Γιώργο Στ, Μαρία Παν., Μαρία Παρ.,


   Ο Ρομπέν των Δασών, τα τρία γουρουνάκια και η κακιά Κοκκινοσκουφίτσα

   Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Ρομπέν των Δασών σε μια βίλα, και μια μέρα αποφάσισε να
πάει μια βόλτα στην εξοχή.
   Καθώς προχωρούσε συνάντησε τα τρία γουρουνάκια που έτρεχαν βιαστικά. Με το που τα βλέπει ο Ρομπέν τα ρώτησε γιατί έτρεχαν τόσο βιαστικά, και τα γουρουνάκια του απάντησαν να κοιτάξει πίσω του. Με το που κοιτάει πίσω του βλέπει να τα κυνηγάει η κακιά Κοκκινοσκουφίτσα. Αμέσως ο Ρομπέν βγάζει το σπαθί του και άρχισαν να παλεύουν. Η μάχη ήταν σκληρή αλλά στο τέλος ο Ρομπέν νίκησε και μετά το συζήτησαν πολιτισμένα και έγιναν όλοι φίλοι.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ 20ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
ΚΥΡΙΑ ΜΑΡΙΑ ΜΟΡΦΟΥΛΑΚΗ
από τους μαθητές του Ε1

- Θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε τι δυσκολίες συναντάτε στην δουλειά σας.
- Η διευθύντρια ενός σχολείου συναντά πολλές δυσκολίες γιατί έχει να επιλύσει οργανωτικά και διαδικαστικά θέματα π.χ. κτιριακά προβλήματα, ωρολόγιο πρόγραμμα, συμπεριφορά μαθητών κ.λπ.
- Πώς είναι η σχέση σας με την διευθύντρια του 56ου Δ.Σχ.;
- Με την κυρία Πρωτογεράκη συνεργαζόμαστε πολύ καλά. Έχουμε μοιραστεί τις ευθύνες του σχολείου για την καλύτερη λειτουργία του.
- Πόσα χρόνια εργάζεστε σαν δασκάλα και πόσα σαν διευθύντρια;
- Συνολικά εργάζομαι 27 χρόνια,από τα οποία τα 9 είμαι διευθύντρια.
- Σε ποιό σχολείο ήσασταν πριν;
- Ήμουν στο 16ο Δ.Σχ. Ηρακλείου
- Τι σας αρέσει πιο πολύ στο σχολείο μας;
- Μ΄ αρέσει που είναι καινούριο και έχει μεγάλες αίθουσες εξοπλισμένες με προτζέκτορες. Θα ήθελα μόνο να έχει μεγαλύτερη αυλή.
- Ποιό είναι το αγαπημένο σας σχολείο από αυτά που έχετε διδάξει ως τώρα;
- Το σχολείο του Μοχού ,γιατί εκεί ήμουν μαθήτρια.
- Ποιά είναι η αγαπημένη σας απασχόληση;
- Να ζωγραφίζω μαζί με τα παιδιά.
- Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;
- Δικηγόρος.
- Πού μεγαλώσατε και που μένετε;
- Μεγάλωσα στον Μοχό και μένω στη Σταλίδα.
- Τα παιδικά σας χρόνια ήταν ωραία;
- Ναι, γιατί η γειτονιά μου είχε πολλά παιδιά.
- Αθλείστε;
- Κάνω ποδήλατο και περπατώ στην παραλία.
- Σας αρέσει το διάβασμα;
- Ναι, πολύ. Οι βιβλιοθήκες μου είναι γεμάτες βιβλία.
- Σας αρέσουν τα ταξίδια;
- Ναι, έχω ταξιδέψει σε όλα σχεδόν τα μέρη της Ελλάδας, και στο εξωτερικό.
Σας ευχαριστούμε πολύ για την συνέντευξη.


ΟΙ ΚΟΥΔΟΥΝΑΤΟΙ


Αποτέλεσμα εικόνας για οι κουδουνατοι εικόνες

από την Αναστασία Π. Ε4

    Τα έθιμα της αποκριάς είναι τα καλύτερα, γιατί είναι τα πιο διασκεδαστικά. Μασκαρεύεσαι, προσπαθείς να στολιστείς, να βαφτείς , έτσι όταν πας σε κάποιο χωριό να μην σε αναγνωρίσουν και αυτό είναι το πιο διασκεδαστικό . 
   Κάτι τέτοιο είναι και οι κουδουνάτοι , οι οποίοι είναι μια ομάδα ανδρών που γυρίζει από σπίτι σε σπίτι και κάνουν τους μασκαράδες. Έχουν βάψει τα πρόσωπά τους μαύρα ,φοράνε προβιές ζώων στη μέση τους και έχουν πολλά κουδούνια.
   Ένα ακόμα έθιμο είναι το καρναβάλι στο οποίο ντύνεται ο κόσμος. Σχηματίζονται ομάδες και έχουν αποκριάτικα άρματα. Γίνεται την τελευταία Κυριακή της αποκριάς.

Ο Τiμ και ο Λουκ

απο το μαθητή του Ε2 Νίκο Β.

   
Αποτέλεσμα εικόνας για σκαντζοχοιρος σκιουρος clipartΚάποτε σε ένα πανέμορφο δάσος ζούσε ο Τιμ ο σκαντζόχοιρος με τον φίλο του τον Λουκ τον σκίουρο. Ήταν πολύ αγαπημένοι και κάθε μέρα έπαιζαν στην μεγάλη λίμνη μαζί με τα άλλα ζώα. 
    Μια μέρα τα ζώα άκουσαν ένα περίεργο θόρυβο και έτρεξαν να κρυφτούν στους θάμνους . Μετά από λίγο οι δύο φίλοι έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει, ακολούθησαν τον θόρυβο και τους οδήγησε σε τρεις μπουλντόζες που έκοβαν τα δέντρα από το δάσος τους.
    Μόλις είδαν τους ανθρώπους να καταστρέφουν τα δέντρα, φώναξαν βοήθεια από τα άλλα ζώα του δάσους. 

   Η αρκούδα τρόμαξε τους ξυλοκόπους, οι λύκοι τους περικύκλωσαν.
   Οι δύο φίλοι αφού έδιωξαν τους ξυλοκόπους ξανά φύτεψαν τα δέντρα και δεν τους ξανά ενόχλησε κανείς.

Μία κρητική συναυλία

 από τον μαθητή του Ε1 Γιώργο Μ.

Αποτέλεσμα εικόνας για λύρα κριτικη        Όταν ήμουν πέντε μισή χρονών οι γονείς μου με πήραν μαζί τους σε μια γιορτή που έκανε μία φιλική οικογένεια για την επιτυχία του γιου της στο Πανεπιστήμιο. Στην αρχή ένιωθα να βαριέμαι και σε λίγο να νυστάζω. Όμως κάποια στιγμή έγινε κάτι μαγικό.                                                                                     Δύο νεαροί κρατώντας δύο μουσικά που δεν είχα ξαναδεί κάθισαν στη μέση του δωματίου και άρχισαν να παίζουν ένα μουσικό κομμάτι που ο ρυθμός και η μελωδία του με συνεπήραν αμέσως.        Το δοξάρι της λύρας και η πένα του λαούτου, τα όργανα που έπαιζαν τα δύο παιδιά, γέμισαν το χώρο με μοναδικά ακούσματα και την ψυχή, το μυαλό και το σώμα μου με μια έξαψη, έναν ενθουσιασμό αλλά και μια γαλήνη που δεν είχα ξανανιώσει ποτέ μέχρι τότε.       

Επίσκεψη της Ε΄τάξης στο μουσείο Ν. Καζανζάκης

από το μαθητή του Ε2 Μάνο Κ.

Αποτέλεσμα εικόνας για μουσείο του Καζαντζάκης στη Μυρτιά.     Χθες  (24-1-2018)  το Ε2 και τοΕ4 τμήμα πήγαμε στο μουσείο του Ν. Καζαντζάκη στη Μυρτιά. 
   Εκεί μια κυρία μας περίμενε στην είσοδο του μουσείου και μας είπε να πάμε μέσα στο μουσείο, ενώ το άλλο τμήμα πήγε σε μια άλλη αίθουσα για να παίξει ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι.     Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης είδαμε όλο το μουσείο. Μέσα είχε αντικείμενα που άνηκαν στον Καζαντζάκη. Ύστερα μπήκαμε σε μια άλλη  αίθουσα και καθίσαμε πάνω σε κάτι μαξιλαράκια. Συζητήσαμε για το θέατρο και μετά

Μαντινάδες

απο το μαθητή του Ε2 Κωσταντίνο Α.

Για τη φιλία

Στο σχολείο θα διδαχθείς πολλά
όλα τα μεγαλεία
εκεί θα μάθεις την αγνή
και σταθερή φιλία.


Για το σχολείο

Γνώση, αξία και ομορφιά
θα βρεις σε ένα βιβλίο
κοίτα καλα να διδαχτείς
πριν βγεις απο το σχολείο.

Το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου

απο το μαθητή του Ε2 Νικόλα Γ.

   Το τραγούδι αυτό του Κώστα Μουντάκη μου αρέσει γιατί μιλά για το Αρκάδι ,μια μονή από τους πιο σημαντικούς τόπους σε όλη την Ελλάδα. Εκεί οι Κρητικοί επαναστάτησαν για να διώξουν τους Τούρκους και μαζεμένοι πολλοί, μέσα στο μοναστήρι, ακόμα και άμαχοι, πολιορκημένοι για καιρό, ανατίναξαν την μπαρουταποθήκη της.
   Οι Κρητικοί, σε όλη την ιστορία τους, έχουν να επιδείξουν πολλές, εντυπωσιακές, απίστευτες σχεδόν, πράξεις για την ελευθερία!!!




Στα 1866 απάνω ακούσετε ήντα έκαμε η Κρήτη Στο σουλτάνο, το πόλεμο αρχίσανε στα τρία βηλαέτια στο Ρέθεμνος και στα Χανιά και η στο Κάστρο μέσα.

Μάρτη, η μικρή ελαφίνα

απο τη μαθήτρια του Ε2 Μαρία Π.

 
     Ήταν μια γλυκιά ανοιξιάτικη μέρα τότε που όλα τα ζωάκια του δάσους μαζεύτηκαν γύρω από την ελαφίνα για να καλωσορίσουν το νεογέννητο ελαφάκι της .Η μαμά του το ονόμασε Μάρτη και περήφανη το σύστησε σε όλους. 
    Μόλις το ελαφάκι στάθηκε στα πόδια του ,άρχισε να τρέχει εδώ κι εκεί και να παίζει χαρούμενο με τους φίλους. Όλοι τους ήθελαν να του δείξουν τις ομορφιές του δάσους και να του μάθουν τα μυστικά του. Το καλοκαίρι πέρασε με πολύ παιχνίδι και ξεγνοιασιά. 
    Κι έπειτα ήρθε ο κρύος χειμώνας, που με το χιόνι του σκέπασε ολόκληρο το δάσος. Ο Μάρτη μάθαινε να κρατά ισορροπία άνω στον πάγο και έπαιζε χιονοπόλεμο με τους φίλους του. Μαζί τους ήταν και η Μελίνα, μια όμορφη ελαφίνα στην ηλικία του Μάρτη.       Μια μέρα όμως όλα άλλαξαν όταν στο δάσος ήρθαν κυνηγοί. Τα ζωάκια

Επίσκεψη της πέμπτης τάξης στο γηροκομείο

απο την μαθήτρια του Ε2 Αργυρούλα Ν.
 

 

   Την Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2017  το Ε2 και το Ε4 τμήμα του σχολείου μας επισκεφτήκαμε το γηροκομείο του Άι Γιάννη Ηρακλείου να πούμε τα κάλαντα. Μερικά παιδιά έπαιζαν όργανα και οι υπόλοιποι τραγουδούσαν με τα τριγωνάκια τους και τα σκουφάκια τους.
   Είχαμε φτιάξει δωράκια, ένα ημερολόγιο του 2018, κουραμπιέδες, μελομακάρονα και μια πίτα. Στον δρόμο για το γηροκομείο μερικά παιδιά σιγοτραγουδούσαν τα κάλαντα με την κυρία Κυριακή την μουσικό του σχολείου μας.
   Μόλις φτάσαμε συναντήσαμε μια παρέα ηλικιωμένων χαρούμενων ανθρώπων που ανυπομονούσαν να μας δουν και να μας ακούσουν. Άρχισαν τα όργανα, πρώτα η

Μαντινάδες για την Κρήτη

απο τον μαθητή του Ε2 Νίκο Π..


Στον κόσμο πάω και κρατώ
χώμα του Ψηλορείτη
τη γη κεντρίζω να γενεί
όλος ο κόσμος Κρήτη.


Το χρέος μου θεόβαρο
ωσάν τον Ψηλορείτη
που κουβαλώ στους ώμους μου
να μείνει η Κρήτη Κρήτη.


Ψηλά στον Ψηλορείτη μου
μια μέρα θα ανεβώ
εκειά που ζούνε οι αετοί
την Κρήτη να αγναντεύω.

Έθιμα της Αποκριάς

 από το μαθητή του Ε4 Κωσταντίνο Β.                   
                        Αποκριά είναι η περίοδος των τριών εβδομάδων πριν απο την Καθαρή Δευτέρα οπότε και αρχίζει η Σαρακοστή.Απόκριες σημαίνει αποχή από το κρέας.
Αποτέλεσμα εικόνας για εικονεσ αποκριάσ
 Ένα χαρακτηριστικό των Αποκριών είναι οι μεταμφιέσεις που δίνουν μεγάλη χαρά σε μικρούς και μεγάλους.Παρέες παρέες ντύνονται με αστείες στολές και μάσκες και χορεύουν σε ξέφρενους ρυθμούς.Αυτό το έθιμο έχει τις ρίζες του στην Αρχαία λατρεία του θεού Διονύσου.
    Γίνονται καρναβάλια με άρματα και χιλιάδες καρναβαλιστές σε πολλές πόλεις της Ελλάδας με πιο φημησμένο το καρναβάλι της Πάτρας. Άλλο έθιμο είναι το γαϊτανάκι.

Το σκιουράκι που ήθελε να πετάξει

απο τη μαθήτρια του Ε2 Ελίνα Μ.
    Μια φορά σε ένα δάσος ζούσε ένα μικρό σκιουράκι που πάντα ονειρευόταν να πετάξει.


-Πόσο θα ήθελα να πετάξω όπως τα πουλιά, τη μέλισσα, το κουνούπι … έλεγε κάθε τόσο αναστενάζοντας.

   Μια μέρα μία πάπια άκουσε το παράπονο του και το λυπήθηκε.

- Θέλεις αλήθεια να πετάξεις; το ρώτησε.

- Φυσικά και θέλω, το όνειρο μου είναι αυτό, λέει το σκιουράκι.

- Τότε θα σε βοηθήσω είπε η πάπια .

Μαντινάδες για φίλους

απο τη μαθήτρια του Ε2 Όλγα Φ.

Λένε πως η καρδιά χτυπά
για να δίνει στο σώμα αίμα 
μα εγώ την έχω μοναχά
για φίλους  σαν κι εσένα.


Μόνο στα δύσκολα μπορείς
να δεις τη δύναμη σου
αρκεί να έχεις έμπιστους
φίλους μες στη ζωή σου

Ο κόσμος που θα' θελα να ζω

απο τη μαθήτρια του Ε2 Ραφαέλα Κ.


Τι θα’ θελα εγώ;
Να ζω σε έναν 
κόσμο μαγικό,
σε έναν τόπο με παιχνίδι
χορό και φαγητό.

Να χορεύω όλη μέρα 
να γλεντάω, να κοιμάμαι 
και να τρώω παγωτό.

Θα΄θελα να΄μαι με τους γονείς μου, 
τους φίλους και συγγενείς μου, 
να μιλάμε, να γελάμε
και να παίζουμε κρυφτό.

Σε αυτό τον κόσμο μαγικό
που θα΄θελα να ζω
δεν θέλω πείνα, δυστυχία
και τίποτα ακριβό.

Να΄ναι όλα τσάμπα, 
να μην υπάρχει ο φτωχός.
Να μην υπάρχουν κλέφτες, 
σκοτωμοί και πόλεμοι
και να΄μαστε όλοι αγαπημένοι 
και ευτυχισμένοι.

Η Κοκκινοσκουφίτσα από την ανάποδη

απο το μαθητή του Ε2 Γιώργο Π. 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοκκινοσκουφιτσα      
      Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε σ’ ένα τεράστιο δάσος που και τα ζώα μπορούν να μιλούν, ένα μικρό κοριτσάκι, η Κοκκινοσκουφίτσα. Η Κοκκινοσκουφίτσα ήταν γενικά λίγο αγενής, γιατί μέσα στο δάσος δεν υπήρχε σχολείο, για να πάει και να μάθει πώς να συμπεριφέρεται ωραία. Ζούσε σε μια καλύβα μαζί με τη γιαγιά της, που της είχε ράψει μια όμορφη, κόκκινη ζακέτα και επειδή της άρεσε και τη φορούσε συνέχεια, την ονόμασαν Κοκκινοσκουφίτσα.
            Η γιαγιά όμως της Κοκκινοσκουφίτσας είχε ένα μυστικό, που δεν το έλεγε σε κανέναν. Είχε φίλο έναν καλό λύκο, που ζούσε βαθιά στο δάσος σε μια μεγάλη σπηλιά. Μια μέρα, η γιαγιά

Το μυστικό των πειρατών

απο τη μαθήτρια του Ε2 Ευγενία Α.                  

   Μια μέρα του καλοκαιριού ένα αγοράκι πήγε με τη μαμά του στη θάλασσα. Καθώς το παιδί κολυμπούσε είδε κάτι παράξενο να επιπλέει. Ήταν ένα μπαούλο που έγραφε πάνω 0009.Αποτέλεσμα εικόνας για treasure box clipart
-Τι είναι άραγε αυτό το μπαούλο και τι μυστήριος αριθμός που είναι αυτός; Αναρωτήθηκε το παιδί που με παράξενο ύφος κοιτούσε το μπαούλο. Προσπάθησε να το ανοίξει αλλά δεν τα κατάφερε. Κάτι παράξενο όντως κρυβόταν σε αυτό το μπαούλο.
-Έχω μεγάλη περιέργεια τι άραγε να σημαίνει αυτός ο αριθμός δεν μπορώ να καταλάβω.
Ξαφνικά ακούστηκε μία φωνή.
-Παιδί μου που είσαι; Φεύγουμε πέρασε η ώρα.

Το παιδί δεν είχε άλλη επιλογή και έτσι έφυγε από την παραλία. Τελείωσε το καλοκαίρι και το παιδί δεν ξαναπήγε  σε αυτή τη θάλασσα.
Πέρασαν

Μια περιπέτεια στο δάσος

απο το μαθητή του Ε2 Βασίλη Δ.
Αποτέλεσμα εικόνας για fox wolf cartoon  Κάποτε,  ζούσαν σε ένα μεγάλο δάσος δύο αχώριστοι φίλοι μία αλεπού και ένας λύκος. Έπαιζαν κάθε μέρα μαζί με τα άλλα ζώα του...δάσους.                                                                                                              
Μια μέρα καθώς παίζανε άκουσαν ένα παράξενο θόρυβο. Όταν πήγαν εκεί από πού προερχόταν ο θόρυβος είδανε κάτι ξυλοκόπους να κόβουν παράνομα τα δέντρα.
Μετά από λίγη ώρα σκέφτηκαν ότι πρέπει

Επίσκεψη της πέμπτης τάξης στο Ιστορικό μουσείο

απο το μαθητή του Ε2 Μάνο Κ.


     
    Πριν από λίγο καιρό πήγαμε εκδρομή στο ιστορικό μουσείο ,η τάξη μου και ένα άλλο τμήμα της πέμπτης τάξης. Όταν ήρθαν τα λεωφορεία μπήκαμε μέσα και καθίσαμε στις θέσεις μας. Κάναμε λίγη ώρα να φτάσουμε. Μόλις φτάσαμε πήγαμε σε μια αυλή και αφήσαμε τα τσαντάκια μας. Όταν το άλλο τμήμα μπήκε σε μια αίθουσα, εμείς κάναμε βόλτες στο μουσείο. 

Πλέκοντας κορδέλες στο Γαϊτανάκι.






   Από τα πιο γνωστά πανελλαδικά έθιμα που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας,είναι το γαϊτανάκι. Το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς. Δεκατρία άτομα χρειάζονται γι' αυτόν το χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, απο την κορυφή του οποίου κρέμονται 12 μακριές κορδέλες, διαφορετικού χρώματος η καθεμιά Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομα τους στο έθιμο. Οι υπόλοιποι δώδεκα χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν σε ζευγάρια. Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι πλέκουν τις κορδέλες πάνω του δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς. Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτούν στο στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαϊτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικο πνεύμα.
Από τη μαθήτρια του Ε4 Μαρία Σ.

Τα παιχνίδια στην αρχαία Ελλάδα


 Από τον μαθητή του Ε1 Νικήτα Α.

Αρχαιολογικές, εθνογραφικές και λαογραφικές μελέτες αποδεικνύουν πως το παιχνίδι όχι μόνον αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας σε όλες τις εποχές και σε όλους τους λαούς αλλά και πως πολλά από τα βασικά παιχνίδια δεν έχουν αλλάξει, με το πέρασμα των αιώνων.       
                                
«Έλληνες αεί παίδες εστέ…» (Πλάτων)

Στην αρχαία Ελλάδα, μέχρι τα επτά του χρόνια, το παιδί έμενε στο σπίτι, όπου έπαιζε διάφορα παιχνίδια. Ο Πλάτων κι ο Αριστοτέλης συμβούλευαν τους γονείς να αφήνουν τα παιδιά τους να διασκεδάζουν ελεύθερα με τα παιχνίδια. Οι αγγειογραφίες μας δίνουν αρκετές πληροφορίες για τα παιχνίδια στην αρχαία Αθήνα, πολλά από τα οποία ήταν πήλινα. Διαβάζοντας, μάλιστα, τα παιχνίδια που έπαιζαν μικροί αλλά και μεγάλοι, στην αρχαία Ελλάδα, θα καταλάβουμε την προέλευση πολλών γνωστών παιχνιδιών μας.

   Ένα από τα πρώτα παιχνίδια που έπαιζαν τα μωρά στην αρχαιότητα ήταν «η πλαταγή» ή «σείστρο», μια πήλινη κουδουνίστρα, που την έβαζαν στο χέρι του μωρού και με τον ήχο που έκαναν τα πετραδάκια που είχε μέσα, το έκαναν να ξεχνιέται και να σταματά τα κλάματα.